دعا اثر دارد
دعا کبوتر عشق است و
بال و پر دارد
... بخوان دعای فرج را
و عافیت بطلب
... که روزگار بسی
فتنه زیر سر دارد
... بخوان دعای فرج را
که یوسف زهرا
ز پشت پرده ی غیبت
به ما نظر دارد
... بخوان دعای فرج را
به یاد خیمه ی سبز
که آخرین گل سرخ
از همه خبر دارد.
لوگوی گل سرخ
نماهنگ های گل سرخ
تكوير
آفتاب مهرباني
22 بهمن
همبستگي
ساعت گل سرخی
حرف های پروانه ها
منوي اصلي
آرشيو مطالب
پروانه های گل سرخ
وبلاگ های دیگر گل سرخ
امکانات وبلاگ
لینک خود را اضافه کنید
از کـــعبه شد جــــدا سيــــدالشهـــداء به قربانگاه عــــشق، مــيرود از مـــنا
حسيــــن فاطمه ، عــــزيز مصطفـــي نــور چشم علــــي ، همتــاي مجتبــي
الســلام ، الســلام ، بر تــو اي کــــربلا اي کـــه پاينده شد ، از تو ديـــن خـــدا
پيوستــه بر لبـــش ، لبيـــک و ياربـــش يــــار همــــراز او ، قهرمــــان زينبـــش
همگامـــي با وفـــا ، در نمـــاز شبــش همنـــاله ، همنـــوا ، در هنگـــام دعـــا
الســلام ، الســلام ، بر تــو اي کــــربلا اي کـــه پاينده شد ، از تو ديـــن خـــدا
آمــاده کن بستــر ، بر سبـــط پيغمبـــر راهت گـــل افشان کن ، در مقدم اکبـر
اي آغـــوش مهرت ، مهد علــي اصغــر رقيـــه مهمــان است ، منــزل کن مهيا
الســلام ، الســلام ، بر تــو اي کــــربلا اي کـــه پاينده شد ، از تو ديـــن خـــدا
خـــــون مبارزيـــن ، رويت کند رنگيــــن اي خـــاک تــو مهـــر ، نمـــاز مصليـــن
داري عجب آبـــي ، آب حيات است اين آيـد لــب فـــرات ، يک تشنه لــب سقــا
الســلام ، الســلام ، بر تــو اي کــــربلا اي کـــه پاينده شد ، از تو ديـــن خـــدا
اي ماه محـــرم ، ماه خـــون و شمشير اي روز عاشورا ،ت روز عــشق و تکبير
انــــقلاب ايــــران ، دارد ز تــــو تـــــأثير گلگـــون ز شهيدان ، شد بهشت زهـرا
الســلام ، الســلام ، بر تــو اي کــــربلا اي کـــه پاينده شد ، از تو ديـــن خـــدا
هر مکان کربلاست ، هر زمان عاشـوراست رشتــه مــهر او ، رمز وحــدت ماســـت
ماتمــش جاويــدان ، پرچـم او بر پاست «حجت بن الحسـن» ، گريد در اين عزا
الســلام ، الســلام ، بر تــو اي کــــربلا اي کـــه پاينده شد ، از تو ديـــن خـــدا
نام شاعر:حبيب چايچيان
« به نام پروردگار »
چگونه باور کنیم از تو نگفته ان که برگ برگ تاریخ گواه توست!
چگونه است که آسمانیان تو را بهتر از اهل زمین می شناسند؟
چگونه است که
هر درخت پر ثمر، هر سبزی چمن و هر بلبل خوش سخن،
تو را بیشتر از نسل انسان شناخته اند؟
گویی که تنها این انسان است که زمزمه پر شور صبا که هر کوی و برزن را در پهنه زمان پر کرده است نمی شنود!
مگر نه این که حبیب خدا(ص)، اندکی از رسالتش فرو نگذاشت.
درست است که انسان از نسیان است
ولی به راستی نخواستیم که بشنویم،
نخواسته ایم که بدانیم،
که انسان مختار است و توانا.
... اما غفلت دیگر بس است!
... مصمم
حق پذیر
وفادار ...
« فراموش چرا؟ »
... و تو ای غدیر، ای هماره برکه هدایت، ای ژرف بحر ولایت!
مگر نه این که هستی، غرقه قطره ای از حقیقت توست؟
ای نم تویم نور!
تو مصداق راستین آیه آبی!
« و من الماء کل شیئ حی »
در شگفتم، خلقتی را که بدون آب، زندگانی تاب آورده اند.
این مردگان روان؛
این زندگان بی جان!
آوای غدیر، ای آب حیات!
متحیرم که واژه فراموشی چگونه به ساحلت راه یافت؟
چگونه؟
« تلاوت سبز »
و مگر در غدیر چه گذشت؟
این غبار آلود بیابان بی آب و علف، چگونه میزبان آفتابی ترین روز انسان شد؟
این آبگینه فصلی خُرد،
چگونه عهده دار سیراب نمودن ریشه حقیقت جاودان شد؟
کدامین تلاوت سبز، حلاوت غدیر را تا به امروز چشانیده است؟
آن روز، اصحاب غدیر، چه رازی از لبان شکفته وحی نیوشیدند؟
... در غدیر چه گذشت؟
« ما و غدیر!»
... و امروز، با تو ای غدیر، پیمان خواهی بست.
پیمانی که آخرین بندهایش ترجمان اکنون ماست!
پیمان انتظار!
که رسول خدا(ص)، خود پنجره انتظار را بر روی مشتاقان گشود و به صبح ظهور، بشارت فرمود.
و آنان که خود را فرا روی این پیمان مسئول یافتند، همچو نسیم از فراز دشت ها گذشتند و آفاق را از یاد مهدی (عج) عطر آگین ساختند.
ما نیز با تو پیمان خواهی بست.
باشد که تنی در زلال غدیر بشوییم و راز دل با موعود غدیر باز گوییم.
