تبليغاتX
پیام گل سرخ

همچون گـل سـرخ در بهـار است شهیــد
تاريخ: جمعه 1385/06/31 ساعت :0:30

 

 

   بگـــذار تــــا بميــــرم در ايـــــن شــــب الهـــــي

   ورنـــــــه دوبـــــــاره آرم رو روي روسياهــــــــي

               چـــون رو كنـم به توبـــه، ســـازم نـــوا و ندبـــه

                  چنــــدان كــه بــــاز گــــردم گيــــرم ره تباهــــي

                              چـــون رو كنـم به احيـــاء، دل زنـــده گردم امــــا

                                  دل مــــرده مي‏شــــوم بـاز با غمــــزه گناهــــي

 

 گرچه به مــاه غفران بسته است دست شيطان

   بدتـــر بود ز ابليــــس ايـــن نفـــس گاه گاهــــي

               اي كــــاش تا توانــــم بر عهــــد خــــود بمانــــم

                  شــــرمنده‏ام ز مهــــــدي وز درگهــــــت الهــــي

                              تا در كفـــت اسيــــرم قــــرآن بـه ســر بگيــــرم

                                  چـــون بگذرم ز قــــرآن اُفتــم به كـــوره راهــــي

 

 من بندگـي نكـــردم با خويـــش خدعـــه كـــردم

   ترســـم كه عاقبت هــم اُفتــم به قعــر چاهـــي

               بـــا اينكه بد سرشتــم با توســــت سرنوشتـــم

                  دانـــم كـــه در به رويـــم وا مي‏كنـــي به آهـــي

                              اي نازنيـــــــن نگـــــــارا تغييـــــــر ده قضــــــا را

                                  گـــر تـــو نمي‏پسنـــدي تقديـــر كــــن نگاهــــي

 

دل را تو مي‏كشانـــي بر عـــرش مي‏كشانـــي

   بـــال مـــلك كنـــي پهـــن از مهـــر روسياهــــي

               دل را بخـــــر چنــان حُـــر تا آيـــم از ميــان بُــــر

                  بــي عجب و بـــي تكبّـــر از راه خيمـــه گاهـــي

                              امشب به عشـــق حيـــدر مـا را ببخش يكســـر

                                 جـــان حسيـــن و زينـــب بر مـــا بـــــده پناهـــي

 

آخـــر بـــه بيـــت زينـــب بيمـــار دارم امشـــــب

از مـــا مگيـــر او را جـــــــان حســــــن الهــــــي

در ايـــن شـــــب جـــدايي در كـــوي آشنايــــي

هستـــم چنـــان گدايـــي در كـــوي پادشاهـــي

 

 

 سیــراب ز جــان مســت یـار است شهیــد

      مهمــان بـه حریــم کردگــار اســت شهیــد

                                    مشـهور به سیـر و گشت با جـاه وجــلال

                                           با لالــه و خــان به لالــه زار است شهیـد

 

در مسلـخ عشــق جــان نثــار است شهیــد

      مشغـــول عطـــای کردگــار اســت شهیــد

                                    در هر دو جهان به عــزت و جـاه و مقـــام

                                           همچون گـل سـرخ در بهـار است شهیــد

 

هــر قطــره خونشــان کــه از سینه چکیــد

      بــذری شــد و زان لالـــه عاشـــق روییــد

                                    در فصـــل شکوفایـی گـــل از دل دشــت

                                          فریــاد برآمــــد کــه نمـرده اسـت شهیــد

 

در راه عقیـــده جــان خــود باخــت شهیــد

      رفت و به هـر آنچــه بود مقصــود رسیــد

                                    چون مـرغ قفس که شـوق آزادی داشت

                                           پـــرواز نـمود و زیــن ســـرا پــرده رهیــد

 

نوشته شده توسط گل سرخ | موضوع: | لينک ثابت |
هستی ام بسته به هستی تو ای هستی من
تاريخ: جمعه 1385/06/17 ساعت :14:45

 

 

 

از زمین و زمان به گوش جان می رسد

ابا صالح مدد یا ابا صالح مدد

 

در دل شب زده ام نور رخ ماه آمد

ای گدایان همه خیزید شَه ان شاه آمد

حجت ابن الحسن العسگری از راه آمد

گل بریزید به ره بقیه الله آمد

 

شده عالم همه گلشن

فاطمه(س) چشم تو روشن

دم به دم قلب من به عشق تو می تپد

ابا صالح مدد یا ابا صالح مدد

 

ای که گهوراه تو ساحل امواج دلم

دیدن روی نکویت شده معراج دلم

کرده خال رخ زیبای تو تاراج دلم

به خدا عشق ولای تو شده تاج دلم

 

تو شَهی و من گدایم

جان زهرا(س) کن صدایم

 

یوسف از شرم تو سر به گریبان برد

ابا صالح مدد یا ابا صالح مدد

 

هستی ام بسته به هستی تو ای هستی من

ای که از چشم خمار تو بُود مستی من

ای که هستی دو جهان یار به بی دستی من

تو بیا و منگر بر پستی من

 

ای بهشت آرزویم

خنده ای بزن به رویم

 

ای که از دلبران روی تو دل می برد

ابا صالح مدد یا ابا صالح مدد

 

 

 

 

که دارد نشانی ز کویش؟

که آرد شمیمی ز بویش؟

سلامم به رویش به مویش

اسیرم به گیسوی مهدی(عج)

 

گل نرگس کجایی؟

 

بیا دل که جانان رسیده

شب غم به پایان رسیده

شب نیمه ماه شعبان رسیده

که می تابد از پرده ها روی مهدی(عج)

 

گل نرگس کجایی؟

 

ز بویش جهان شد مُصفا

ز نورش مُنور دو دنیا

ظهورش مُقدر بفرما

الهی به محراب ابروی مهدی(عج)

 

گل نرگس کجایی؟

 

به مهر و به جانم نشسته خیالش

ز قلبم نخیزد امید وصالش

به هر جا که رفتم نیدیدم جمالش

که خواند مرا سوی مهدی(عج)

 

 

 

  

نوشته شده توسط گل سرخ | موضوع: | لينک ثابت |
خــرم آن لالــــه که عطـــرش همه جا را پر کرد *** رحمــــت واسعــــه اش ملـــک خــــدا را پر کرد
تاريخ: یکشنبه 1385/06/05 ساعت :3:40

 

 

امشـــــب آوای خوشـــی روح فـــزا مـــــی آید

       لشـــگر نـــــــور از آن ســــــوی فضا مـــــی آید

               بــــوی گــــــل از نفس بـــاد صــــــبا مــــی آید

               دستــه دستــه مـــلک از اوج سمــاء مــــی آید

 

سجـــده آریـــد که بـــی پـرده خـــدا مــــی آید

       وز پـــــس پـــــرده امــــام و شهــــدا مــــی آید

               چشـــم بگشـــوده جمـــــال ازلــــی را بینیــــد

               گـــل رخســــار حسیــــن ابن علـــی را بینیـــد

 

آمـــد آن عبـــد خدایـــی کــه خـــدایش گویــــد

       انبیـــاء یکســـره روحــــی به فـــدایش گوینــــد

               خلـــق عالـــم همه پاســـخ به ندایش گوینــــد

               همه خوبــان جهان جـــان به فــــدایش گوینــــد

 

سـر به در در ره معشــــوق جــــدایش گوینــــد

       سیـــــد جمـــع تمــــام شهـــــــدایش گوینــــد

               خــرم آن لالــــه که عطـــرش همه جا را پر کرد

               رحمــــت واسعــــه اش ملـــک خــــدا را پر کرد

 

 

 

خضـــر اگر تشنــه شود تشنه داغ لـــب اوست

      طـــور اگر شعلـه کشد ز آتش تاب و تب اوست

               روزهـا یکســـره روز و شــــب ها شـــب اوست

               این نه کفـــر است خـــدا شیفتــه یا رب اوست

 

هرچه خامـوش شود نورفشـــان کوکـــب است

      عاشقـــی مذهـب او کرب و بلا مکتـــب اوست

               نـــورقـــرآن همه در مصـــحف رویـــش پیداست

               هرچه دل گمشـده در حلقـــه مــویش پیداست

 

ســــوزد از آتــــش او در دل او دریــــا ماهـــــی

      بـــر دو دنیـــــاست گـــــدای در او را شاهـــــی

               بـــی چـراغ از همه را تا به ابـد گمراهــی است

                در رگ خلقت او خـون عـــدالت خواهـــی است

 

خلــــــق را گـــر دهـــم از رتبــــــه او آگاهـــــی

      بیـــــم دارم همـــه گردند حسیـــــن اللهــــــی

               نـــه خـــداوند بـــود نـــی ز خـــداوند جـــداست

                ایـــن همان خـــون خدا پسر خــــون خـــداست

  

 

 

حســـن او طــــــه خـــال لب او یاسیـــن است

      دهن احمـــد با یــــاد لبـــــش شیریـــــن است

               بالـــش و بستــــر نـــازش پر حــــورالعین است

               دامـــن فـــاطمه از طـــــر ه اش ابراهیــم است

 

خازن خُلـق به مسکیــن درش مسکیـــن است

       فــوتــروسا آن که تو را بـــال ببخشید این است

               بـــه امیــــــد آی درخــــــانه مولــــی الکــــونین

               این حسیـن است حسیـن است حسیـن است

 

چـــــاره ســــــــاز همه امــــا همه بیچـــــاره او

       ســـرخ روحــــی نهد از سرخـــی رخســـاره او

                مصحف عشـــــق شهیـــدان تن صـــد پـــاره او

                همه قــــــــــرآن نــــــــــازل شده دربــــــــاره او

 

اولیـــــــــاء یکســــــــــره دلـــــــــداده و آواره او

      انبیـــــاء دســــــت گـــــرفتند به گــــــــهواره او

               اشــــک از دیده روان خــــنده به رویــــش بینید

               نقــــش گلبـــــوسه احــــمد به گلویــــش بینید

 

 

 

نوشته شده توسط گل سرخ | موضوع: | لينک ثابت |